OPODATKOWANIE DOCHODÓW UZYSKANYCH ZA GRANICĄ

ZAROBKI UZYSKANE ZA GRANICĄ- ROZLICZENIE PODATKOWE W POLSCE

Podatnik, który ma miejsce zamieszkania na terytorium Polski (polski rezydent podatkowy), ma obowiązek rozliczyć w Polsce podatek dochodowy od całości swoich dochodów osiąganych zarówno w Polsce jak i za granicą.

Jeśli podatnik uzyskuje dochody za granicą, powinien określić, w jakim kraju ma miejsce zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencję podatkową).

Informacja taka jest kluczowa do ustalenia, czy od dochodów należy płacić podatki w Polsce.

Jeśli podatnik nie jest rezydentem podatkowym w Polsce (jest tzw. nierezydentem), wówczas rozlicza się z urzędem skarbowym tylko z dochodów osiąganych w Polsce.

Podlegasz wtedy tzw. ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Jeśli jednak podatnik jest polskim rezydentem podatkowym, to wszelkie dochody, niezależnie od tego, w jakim kraju je uzyskał, powinien rozliczyć w Polsce.

 Podlegasz wtedy tzw. nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Stosownie do art. 3 ust 1a UPDOF, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski uważa się osobę fizyczną, która:

1. posiada na terytorium Polski centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2. przebywa na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Jeśli podatnik został uznany za rezydenta podatkowego przez dwa państwa i z krajem, z którego osiąga dochody, Polska zawarła umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania, zamieszkania określa się zgodnie z zasadami przewidzianymi w tej umowie.

Opodatkowanie dochodów z pracy za granicą

Jeżeli, jako polski rezydent podatkowy, podatnik osiąga dochody z pracy za granicą – dochody te są opodatkowane nie tylko w Polsce, lecz także w kraju ich uzyskania.

Od tej ogólnej zasady opodatkowania wynagrodzenia dochodów z pracy za granicą umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania przewidują wyjątek – są sytuacje, gdy wynagrodzenie za pracę, którą podatnik wykonuje w drugim państwie może być opodatkowane tylko w Polsce. Aby tak było, muszą być równocześnie spełnione trzy warunki:

1. podatnik przebywa w drugim państwie nie dłużej niż przez określony czas (najczęściej jest to 183 dni w roku kalendarzowym lub w ciągu kolejnych 12 miesięcy, liczone od dnia przybycia do tego państwa),
2. wynagrodzenie jest ponoszone przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który nie ma miejsca lub siedziby w drugim państwie,
3. wynagrodzenie nie jest ponoszone przez zakład lub stałą placówkę, którą pracodawca posiada w drugim państwie.

Jeśli nie jest spełniony którykolwiek z tych warunków, wówczas twoje wynagrodzenie może być opodatkowane zarówno w państwie, w którym praca jest wykonywana, jak i w państwie, którego jesteś rezydentem.

Aby uniknąć podwójnego opodatkowania uzyskanych przez ciebie dochodów (raz – za granicą, tj. w państwie źródła, a drugi raz – w Polsce, w państwie rezydencji), podatnik może zastosować jedną z dwóch metod unikania podwójnego opodatkowania, tj. metodę:

1. wyłączenia z progresją lub
2. proporcjonalnego odliczenia.

O tym, która z metod ma zastosowanie w twoim przypadku decydują:

1. przepisy umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania – jeżeli z krajem, z którego uzyskujesz dochody Polska zawarła taką umowę,
2. przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – jeżeli z krajem, z którego uzyskujesz dochody Polska nie zawarła umowy.

Na gruncie polskich przepisów metodę wyłączenia z progresją reguluje art. 27 ust.8 UPDOF, a metodę proporcjonalnego odliczenia- art. 27 ust 9 i 9a UPDOF.

Metoda wyłączenia z progresją może mieć zastosowanie wyłącznie w sytuacji, gdy z krajem, z którego podatnik uzyskuje dochody Polska zawarła umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Taką metodę przewiduje m.in. umowa z:

1) Niemcami,

2) Włochami,

3) Białorusią,

4) Francją.

Metoda wyłączenia z progresją oznacza, że dochód osiągnięty za granicą jest wyłączony z podstawy opodatkowania w Polsce. Jego wysokość ma jednak wpływ na ustalenie stawki podatku od pozostałych dochodów, które podlegają opodatkowaniu w Polsce według skali podatkowej.

Oznacza to, że:

1. jeżeli uzyskujesz dochody wyłącznie za granicą i są one zwolnione w Polsce od podatku na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania – nie musisz składać zeznania,
2. poza dochodami zagranicznymi uzyskujesz również dochody, które podlegają opodatkowaniu w Polsce według skali podatkowej albo poza dochodami zagranicznymi nie masz innych dochodów, ale chcesz rozliczyć się wspólnie z małżonkiem – masz obowiązek złożenia zeznania i rozliczenia dochodów według metody wyłączenia z progresją.

Przykład obliczenia podatku według metody wyłączenia z progresją

Metoda proporcjonalnego odliczenia

Metoda proporcjonalnego odliczenia ma zastosowanie w sytuacji, gdy:

• z krajem, z którego uzyskujesz dochody Polska zawarła umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania i twoje dochody nie są zwolnione od podatku na podstawie tej umowy,
• z krajem, z którego uzyskujesz dochody Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Taką metodę przewiduje m.in. umowa z:

1. Holandią
2. Stanami Zjednoczonymi
3. Maltą
4. Tajlandią
5. Danią
6. Litwą
7. Japonią
8. Słowacją
9. Nową Zelandią
10. Grecją
11. Austrią.

Metoda proporcjonalnego odliczenia oznacza, że dochód osiągany za granicą jest opodatkowany w Polsce, ale od należnego w Polsce podatku odliczasz podatek zapłacony za granicą. Odliczenie to jest możliwe tylko do wysokości podatku przypadającego proporcjonalnie na dochód uzyskany w obcym państwie.

Oznacza to, że jeżeli podatnik:

1. uzyskuje dochody za granicą i nie są one zwolnione w Polsce od podatku na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo
2. uzyskuje dochody z kraju, z którym Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania

– ma obowiązek złożenia zeznania bez względu na to, czy oprócz dochodów z zagranicy uzyskałeś również inne dochody opodatkowane w Polsce według skali podatkowej.

Jeżeli podatnik przebywa czasowo za granicą i osiąga dochody z wykonywanej tam pracy, ma dodatkowo obowiązek wpłacenia zaliczki na podatek dochodowy w wysokości 12% tych dochodów (możesz również zastosować wyższą stawkę wynikającą ze skali podatkowej).

 Pierwszą zaliczkę podatnik powinien wpłacić w terminie do 20 dnia miesiąca, który następuje po miesiącu, w którym wrócił do kraju. Przy wpłaceniu zaliczki podatnik może również odliczyć – w odpowiedniej proporcji – podatek zapłacony za granicą.

Jeżeli termin płatności zaliczki przypada po zakończeniu roku podatkowego, należny podatek wpłaca się w terminie złożenia zeznania.

Przykład obliczenia podatku według metody proporcjonalnego odliczenia

Podatnik składa zeznanie podatkowe PIT-36 wraz z załącznikiem PIT/ZG – jeżeli uzyskałeś dochody z zagranicy:

1. które są w Polsce zwolnione od podatku na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, ale uzyskał również inne dochody podlegające w Polsce opodatkowaniu według skali podatkowej albo chce rozliczyć się wspólnie z małżonkiem lub
2. które nie są w Polsce zwolnione od opodatkowania.

Załącznik składasz odrębnie dla każdego państwa uzyskania dochodu.

Zeznanie składasz w terminie od 15 lutego do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym.